اتفاقات بهمن 96

1396/11/23 13:52

نویسنده : مامان رویا

299 بازدید

اشتراک گذاری

بهمن ماه هم روبه اتمام هست و هر روز هوای بهاری رو بیشتر از روز قبل احساس میکنی و هرچند آلودگی هنوزم که هنوز به قوت خودش باقیه و ما دیگه عادت کردیم باهاش زندگدی کنیم.

تو این چند مدت اوضاع مثل قبل بود و هر روز با آرادم اومدیم سرکار رفتیم و مثل همیشه همسرجان تا یه جاهایی ما رو میرسونه و از اون به بعد رو خودم رانندگی میکنم. تو بهمن ماه امسال یه برف اساسی تو تهران بارید که تو این چند سال بی سابقه بود و ما دو روز رو به یمن قدم برف به اداره نیومدیم هفته ی بعدش هم به خاطر آلودگی سه روز تعطیل بود ولی از اونجایی که کارمندها آپشنی به نام آبشش دارن همچنان در محل کار خودشون حضور داشتن و ما هم بی نصیب نبودیم ولی آرادی تمام این سه روز رو در کنار مامانی سر کرد و کلی هم لذت برد تا جایی که می گفت من دیگه خونه ی مامانی میمونم شما برو اداره و کلا دیگه علاقه ای به مهد نداره.

کلاس مشاعره اش هم از طرفی دقیقا یا تو برفا بود یا توی آلودگی برای همین دو هفته ای تشکیل نشد و آراد هم این روزها زیاد علاقه ای نداره به تمرین کردن شعراش و تا اسم مشاعره میشه متواری میشه.

آخر هفته ای هم که تعطیل ود برای پاگشای محسن راهی شمال شدیم و آراد تا میتونست بازی کرد و چرخید و در کل لذت برد و ناگفته نماند که آنچنان با بهناز ایاق شده بود که نگو و نپرس و حسابی باهاش مشغول بود و با من کاری نداشت. هوای شمال هم که خیلی عالی بود و نه سرد بود و نه گرم و اونقدر خوب بود که آدم دلش نمیخواست بیاد تهران ولی ما همچنان ناچاریم تا اوقاتمان رودر این شهر به سر کنیم و بگذرونیم.

از اداره ی خودمان بگوییم که ای بدک نیست و همچنان ناچاریم با یک عده دم خور شویم و هم چنان لطف دوستان در حق ما بسیار است و بالاخره هر طور که شده تنش را ایجاد میکنند و ما رو هم به فیض میرسونن اینقدر که بعضی وقتا به این فکر میکنم که دور سرکار اومدن رو خط بکشم ولی از طرفی ده سال سابقه ی بیمه کم نیست که بخوام همینجوری رهاش کنم. نمیدونم شاید اگه دیدم خیلی داره سخت میگذره تصمیمات بهتری بگیرم هرچند که شوهر جان به شدت موافق سرکار نرفتن من هست و تا یک کمی باهاش در مورد اوضاع و احوالم درد و دل میکنم سریع میگه ولش کن چه ارزشی داره که این همه فشار و استرس روت باشه.......... نمیدونم تا ببینیم خدا چی میخواد.

عکاسی پسرم از خودش